نوآوری‌ بر هم‌زننده در صنعت گردشگری (در باب فناوری و تکنولوژی)

نوآوری در صنعت گردشگری
با 10 روش خلاقیت و نوآوری در صنعت گردشگری ایجاد کنید!
اکتبر 13, 2021
صنعت کردشگری و کرونا
خسارت 4 هزار میلیارد دلاری کرونا به صنعت گردشگری؛ سقوط بیش از حد انتظار!
اکتبر 26, 2021
نمایش همه

نوآوری‌ بر هم‌زننده در صنعت گردشگری (در باب فناوری و تکنولوژی)

نوآوری بر هم‌زننده برخلاف اسمش نوعی نوآوری است که شاید مطلوب نبوده اما به نوعی مثبت است و در پاسخ به مشکل یا نیازی خلق می‌شوند. این نوآوری نیازمند فناوری توانمند، مدل کسب‌و‌کار نوآورانه و شبکه ارزشی منسجم است.

کلیه نوآوری‌های حوزه گردشگری تکنولوژیکی نیستند. در حال حاضر، تحولاتی در حوزه دیجیتال و گردشگری پیدا شده‌اند که باعث ایجاد تغییرات تدریجی در حوزه شغل و روابط گردشگری و مشتریان شده‌اند. این مسئله که بدانیم فناوری صرفا یک هدف نیست، امری مهم و ضروری است. فناوری یک وسیله است و گردشگری یک تجربه فردی که معمولا به دو صورت آنلاین و آفلاین به اشتراک گذاشته می‌شود.

یکی از مثال‌های نوآوری بر هم‌زننده بر میگردد به شصت سال قبل، هنگامی که مدیر هتلی متوجه شد زمان صبحانه فرا رسیده و هیچ یک از کارکنان بخش خدمات رسانی به سر کار نیامده‌اند، تصمیم گرفت یک میز بلند در وسط سالن قرار دهد. به این ترتیب، او به تنهایی می‌توانست به سرو صبحانه یا وعده‌های غذایی دیگر برای افراد زیادی بپردازد. این مسئله باعث خلق بوفه صبحانه شد. شاید نتوان این راه‌حل را راه‌حلی تکنولوژیکی و فناورانه نامید، اما مطمئنا می‌توان آن را نوآورانه، خلاقانه و یک نوآوری بر هم‌زننده دانست. در کل برای اینکه بتوان در حوزه‌ای مبتکرانه و خلاقانه عمل کرد باید از مرحله مهمی شروع کرد. این مراحل می‌توانند شامل مراحل زیر باشند:

  • افتتاح یک بازار و مارکت جدید
  • خلق محصول یا کالایی جدید
  • اصلاح محصول و یا کالایی قدیمی
  • بهبود و توسعه روش تولیدی قدیمی
  • یافتن منابع تامین کننده جدید
  • ایجاد سازمانی با شکلی جدید

تغییر و اصلاح مشاغل و روابط مرتبط با حوزه فناوری

ما در دوران تغییرات زندگی می‌کنیم، دورانی که بسیاری از سوالات قدیمی که زمانی پاسخ‌های ساده‌ای داشته‌اند، حالا نیازمند دستیابی به پاسخ‌های دشواری هستند. حتی می‌توان گفت این مسئله شامل سوالات جدید هم می‌شود. سوالی که این روزها پاسخ دهی به آن‌ها دشوار است، مربوط به حوزه شغل و اشتغال است. در حال حاضر، مشاغل زیادی همچون CMO،CEO ،COO ،CFO در موقعیت‌های جدید برای پاسخ به مشاغل و روش‌های جدید پدیدار شده‌اند. به زودی ما مشاغلی مرتبط به حوزه‌هایی همچون مدیریت زباله‌های فضایی، طراحان زیستگاه‌های مجازی، بایو هکرها (biohackers) و حتی طراحی قطعات انسانی برای چاپ‌های سه بعدی خواهیم داشت. در حالی که مشاغلی همچون روباتیک و هوش مصنوعی جز چالش‌های جدید به حساب می‌آیند، باید پرسید چه تعداد از مشاغل موجود در دنیای امروز عادی و ضروری تلقی شده و جایگزین فناوری‌های جدید و اتوماتیک خواهند شد؟

یکی از مسائل ساده شده دنیای گردشگری، خود سفر و گردش است. اقتصاد بخش اشتراک‌گذاری منجر به ایجاد پلتفرم‌هایی مانند BlaBlaCar شده است. وجود این پلتفرم‌ها باعث رشد چشمگیری در حوزه خدمات، سود و تعداد کاربران شده است. در این مقاله، ما به چگونگی تکامل انسان‌ها در جامعه ای که تحت تأثیر فناوری و تکنولوژی قرار گرفته، می‌پردازیم و در عین حال به بررسی مسائلی همچون نحوه عملکرد خودمان، دنیای تجارت و بازارها و مارکت‌ها هم خواهیم پرداخت.

نکته کلیدی دیگری که می‌توان از آن برای درک بهتر تغییرات بهره برد این است که فناوری در نسل های جدید بسیار قوی تر و خارق‌العاده تر در بخش استدلال و تجربی ظاهر شده است. در عصر تکامل دیجیتالی حال حاضر، نسل‌ها محیط خود و تجربه گردشگری را متفاوت از گذشته درک می‌کنند: بعضی از مردم در لحظه حال زندگی کرده و با هر پنج حس خود با افراد ارتباط برقرار می‌کنند. این در حالی است که برخی دیگر لحظات را فقط با دوستان و اعضای نزدیک خانواده خود به اشتراک می‌گذارند و عده‌ای دیگر کلیه لحظات زندگی خود را با دیگران در شبکه‌های مجازی به اشتراک می‌گذارند.

در حقیقت، می‌توان گفت واقعیت به زمان حال ارتباط زیادی دارد. ممکن است ما تفکر خطی داشته باشیم اما فناوری و ادغام این عادات توسط نسل‌های جوان جنبه تشریحی دارد. اگر در یک رویکرد خطی قدم برداریم، یک قدم راه رفته و اگر دو قدم برداریم، دو قدم راه می‌رویم. در نهایت، زمانی که شما پنجاه قدم بردارید، حدود پنجاه قدم پیش می‌روید. این در حالی است که تکنولوژی و فناوری واقعیت‌های متفاوتی همچون قانون مور یا Moore’s Law را به ما نشان می‌دهد. بنابراین، اگر یک قدم برداریم، یک قدم پیش می‌رویم. اگر دو قدم برداریم، دو قدم پیش می‌رویم. اما اگر سه قدم برداریم، دو برابر مسافت قبلی را طی می‌کنیم و اگر چهار قدم برداریم، مسافتی بیشتری را طی می‌کنیم. و این فرآیند به ترتیب، چهار قدم، هشت قدم و غیره ادامه پیدا می‌کند. این پیشرفت تشریحی به وضوح مدت زمانی که کاربران از فناوری‌های مختلف استفاده می‌کنند، را به صورت تشریحی نشان می‌دهد.

یادگیری ماشین یا Machine Learning

یادگیری ماشین یکی از روش‌های جدید برای درک مدیریت کسب‌‌و‌کارها و بیزینس‌ها است. به دلیل وجود داده‌ها و اطلاعات عظیمی که در دنیای امروز داریم، یعنی کلان داده‌ها، می‌توانیم هوشمندانه‌تر به پیش بینی آینده و ارائه راه‌حل‌هایی برای اتفاقاتی که رخ می‌دهند متناسب با اطلاعات و داده‌های فعلی خود بپردازیم. به عبارت دیگر، علاوه بر اطلاعات قابل پیش بینی مبتنی بر سیستم کامپیوتری هتل یا حرفه خود می‌توانیم به بررسی اطلاعات موثق در مورد آنچه که ممکن است در آینده رخ دهند، همچون تعداد رزروهایی که لغو می‌شوند و یا  تعداد نمایش‌هایی که می‌توانیم به آن‌ها دسترسی پیدا کنیم، یا سایر متغیرهایی که به ما کمک می‌کنند تا نیازهای منابع انسانی خود را برآورده کنیم، دستیابی به روش‌های مدیریتی ساده و خدمات بیشتر و بهتر دست یابیم. این روش، مبتنی بر فناوری است که از اطلاعات گذشته برای پیش بینی رویدادهای آتی بهره می‌برد.

در صنعت گردشگری، کلان داده می‌توانند از منظر کلان جالب باشند، اما در سطح خرد بسیار جالب نخواهند بود. در حالی که رویکردهای کلان می‌توانند حجم زیادی از اطلاعات را با توجه به جنبه‌های مختلفی همچون گردشگری ارائه دهند، در نهایت، ما به بررسی شرکت‌های انفرادی و خصوصی که به اطلاعات کاربردی برای اتخاذ تصمیم‌های تجاری نیازمند هستند، می‌پردازیم. یادگیری ماشین یا Machine Learning از اطلاعات و داده‌های عظیم دنیای امروز استفاده کرده، آن‌ها را آنالیز کرده و سپس از آن‌ها برای پیش بینی آینده و برآورده سازی اهداف شرکت خود استفاده می‌کند. در حوزه هتل و اقامتگاه‌ها، داده‌ها از سه منبع زیر استخراج می‌شوند:

  • سیستم مدیریت املاک یا PMS (نرم افزار مدیریت هتل شامل پرونده آخرین سال‌های فعالیت هتل)
  • کلان داده و ورودی‌های دستی، یعنی داده‌های دریافت شده
  • مدیر و یا فروشنده که نقش کلیدی را در این حوزه برعهده دارد.

آنالیز Wi-Fi و فناوری موقعیت مکانی

اینترنت، تاثیرات زیادی بر تجربه گردشگری، ظهور اینترنت اشیا و دیجیتالی شدن مکان‌ها داشته است. در حال حاضر، نیروی محرکه و اصلی این واقعیت وجود تلفن‌های هوشمند است. امروزه شرایط زندگی ما انسان‌ها به این صورت تبدیل شده که قبل از خروج از خانه به همراه داشتن سه چیز یعنی کیف پول، کلید خانه و تلفن همراه را بررسی می‌کنیم و بدون هر کدام از این وسایل نمی‌توانیم از خانه خارج شویم. این تغییر عادات باعث ایجاد راه حل‌های جالب و جدیدی در حوزه فناوری و نوآوری همچون وجود چراغ قوه یا دوربین در تلفن‌های هوشمند شده است. گام بعدی استفاده از برنامه‌های تلفن همراه برای برقراری تماس با کاربران در نقاط مختلف همچون هتل، منطقه تفریحی، شهر، موزه و غیره است.

به این ترتیب، می‌توان تعیین کرد که چه مقدار زمان برای انتظار مشتری و ارائه خدمات به او نیاز است. مدیران و رهبران بخش گردشگری می‌توانند از این اطلاعات برای سازماندهی مجدد و ساده‌سازی مدیریت، افزایش بازدهی و بهبود خدمات خود بهره ببرند. به این ترتیب، امکان کنترل و نظارت فرآیندهای تولید برای سازماندهی و توزیع موثر وظایف براساس نیازها وجود خواهد داشت. به عنوان مثال، امکان نظارت بر فرآيند تمیز کردن هتل با دقت بیشتری وجود خواهد داشت. این نظارت به گونه‌ای خواهد بود که می‌توان از آن برای تجزیه و بهتر فرآیند همچون زمان تمیز کردن فضا، جریان‌ها، مسیرها و اتلاف فرآیند استفاده کرد.

برنامه‌ها و ربات‌ها

در محیط فعلی تقریباً کلیه تلفن‌های هوشمند به دنبال داشتن برنامه‌های مخصوص خود هستند. امروزه، مرتبا کاربران اغلب برنامه‌های تلفن همراه را دانلود کرده و پس از یک تا دو روز بعد از دانلود، آن‌ها را حذف می‌کنند. در اینجا این سوال مطرح می‌شود که چرا مسافران باید برنامه‌هایی برای یک شب رزرو در هتل دانلود کرده و آن‌ها را مدت زمان زیادی در تلفن‌های هوشمند خود نگهداری کنند؟ به همین خاطر، به هتل‌ها و استراحتگاه‌ها توصیه می‌شود ارزش‌ها و برنامه‌هایی برای خود ایجاد کنند تا مهمانان و گردشگران ترغیب به دانلود برنامه آن‌ها شده و دفعات زیادی از آن برنامه‌ها استفاده کنند.

البته، باید در نظر داشت که در دنیای پرشتاب امروز تغییر در این شرایط به صورت یک شبه رخ می‌دهد. مانند زمانی که فیس بوک امکان استفاده از چت بات‌ها را برای مسنجر خود فراهم کرد. از آنجایی که درصد زیادی از مردم برنامه فیس بوک را در تلفن هوشمند خود دارند، این تصمیم باعث شد بسیاری از شرکت‌ها سیستم‌های اطلاعاتی هوشمند خود برای ارائه خدمات بهتر به مشتریانشان را به واسطه این ربات‌ها توسعه دهند. این چت بات‌ها از طریق تقلید رفتارهای انسانی بیش از گذشته مورد استفاده قرار گرفتند و نظر مشتریان زیادی را جلب کردند.

البته اینکه از چه سیستمی (مبتنی بر برنامه یا ربات) استفاده شود کاملا بستگی به نوع کسب‌و‌کار، خدمات ارائه شده و نوع مشتری دارد. البته، اینکه چه افرادی بر کار نظارت دارند نیز امری مهم و ضروری است. به این ترتیب، مشاغل جدید، وظایف و فعالیت‌های جدیدی ایجاد خواهند شد.

همراه با این تغییرات نه تنها محصولات در حال تغییر و بهبودی هستند، بلکه بازارها و سازمان‌ها هم در حال رشد و تغییر هستند. نسل نوپای تلفن‌های هوشمند با رشد تصاعدی کاربران و درآمد بیشتر همراه است. گام بعدی استفاده از اینترنت اشیاء است که مطمئناً تغییراتی در حوزه رشد و توسعه شرکت‌ها ایجاد خواهد کرد. در گزارش پنج گانه ارائه شده Ideas for Change، پنج قانون رشد برای شرکت‌های جدید مشخص شده است. این پنج قانون شامل موارد ذیل هستند:

  • ارتباطات: با افراد، موقعیت‌ها و چیزها
  • جمع آوری: هر چه سرمایه سازمان بیشتر باشد، پتانسیل رشد آن سازمان نیز افزایش پیدا می‌کند.
  • توانمندسازی: پیشروی کاربران هم راستا با فرآیندهای تجاری شرکت‌ها
  • فعال کردن: بهبود و توسعه ابزارهایی که می‌توان از آن‌ها در محیط شرکت برای خلق ارزش‌ها استفاده کرد.
  • اشتراک‌گذاری: خلق جامعه ای وفادار به منبع خلق شده توسط شرکت

شرکت‌ها در ارتباط با قوانینی همچون دسترسی Reach، تعامل Interaction و تاب‌آوری Resilience رشد می‌کنند. اصل Reach یا دسترسی اهرم‌هایی مثل به اشتراک‌گذاری و ارتباطات را با نرخ رشد کاربر مرتبط می‌سازد. دسترسی بالقوه سازمان بستگی به تعداد افراد، موقعیت‌ها و چیزهایی که از طریق شبکه‌هایی که اجرا می‌شوند و تعداد واحدهای ارزشمندی که کاربران می‌توانند آزادانه آن‌ها را با دیگران به اشتراک بگذارند، بستگی دارد. اصل تعامل یا Interaction نتیجه اتصال و همبستگی بین اهرم‌هایی مثل جمع آوری و توانمندسازی است. به عنوان مثال، تعداد واحدهای ارزشمند به فهرست اموال و یا تعداد نقشه هایی که کاربران از آن استفاده می‌کنند، بستگی دارد. سرانجام، تاب آوری یا  Resilience یک سازمان به تعداد شرکای تجاری آن سازمان که پیشنهادات تجاری و شیوه زندگی خود را براساس استانداردها و بازارهای خود توسعه داده‌اند و تعداد افرادی که احساس مالکیت مشترک در منابع باز دارند، بستگی دارد.

وقتی متوجه می‌شویم این اهرم‌ها و اصول در رابطه با برخی از مخرب‌ترین و آسیب زننده‌ترین شرکت‌های حوزه گردشگری مانند Airbnb یا Uber وجود دارند، به تجزیه و تحلیل آن‌ها پرداخته و متوجه می‌شویم که آن‌ها مزیت اولیه خود را مدیون جامعه خود و کاربرانشان هستند. این کاربران با ترکیب دارایی‌های خود همچون آپارتمان یا ماشین در بخش اصلی و متمرکز شرکت نقش‌های متفاوتی برای خود تعیین می‌کنند. بدین صورت، به جای اینکه آن‌ها کاربر باشند به همکاران فروش، مدیران خدمات و اینفولوئنسرها تبدیل می‌شوند. آن‌ها همگی در راستای پیشرفت یک شبکه عظیم تحت رشد تصاعدی ناشی از بازخورد کاربران قرار گرفته و همراه با یکدیگر برای هدفی مشترک فعالیت می‌کنند.

منبع

اکنون که نوآوری بر هم‌زننده را درک کردید، مقاله با 10 روش خلاقیت و نوآوری در صنعت گردشگری ایجاد کنید!  را نیز در باب نوآوری مطالعه کنید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *