چگونگی استفاده از پول رایج کشور به منظور محافظت از ریسک صادرات یا واردات

برنامه‌ریزی جانشین پروری کسب‌وکار خانوادگی: خلق، الگو، مدل و پایداری
تیر 9, 1400
کسب‌وکارهای خانوادگی در هندوستان
تیر 13, 1400
نمایش همه

چگونگی استفاده از پول رایج کشور به منظور محافظت از ریسک صادرات یا واردات

یکی از بزرگ‌ترین عوامل ریسک در روند اجرای کسب‌وکار واردات یا صادرات، تغییر ارزش یک ارز خارجی نسبت به ارزش دلار آمریکا در روند فروش محصولات یا خدمات است. وقوع این شرایط به معنای از دست رفتن بخشی از سود صادرات است.

خریداران خارجی به طور معمول با پول رایج کشور خودشان هزینه‌ها را پرداخت می‌کنند. این پول پیش از سپرده‌گذاری در بانک مقصد به دلار تبدیل می‌شود. به عنوان مثال: تصور شما بر این است که 500 هزار دلار به خاطر صادرات محموله صندلی‌های چوبی به فرانسه دریافت می‌کنید. ولی وقتی کالاهایتان به بندر مقصد می‌رسد و خریدار محموله را دریافت می‌کند، ارزش دلار نسبت به یورو کاهش پیدا کرده و تنها 460 هزار دلار به حسابتان ریخته می‌شود.

در سوی دیگر سکه، امکان دارد دلار ناگهان نسبت به ارز مورد استفاده خریدارتان برتری پیدا کند. در زمان رسیدن کالا به مقصد، خریدار مجبور می‌شود تا برای جبران افت ارزش پول کشورش، هزینه بیشتری را تقبل نماید. در این حالت، خریدار علاقه‌ای به دریافت محموله نداشته و به دنبال اتمام فروش است.

همان‌طور که دیدید، نوسانات ارزش ارزش می‌تواند بخش قابل توجهی از سود شما را از بین ببرد. به همین دلیل است که صادرکنندگان و واردکنندگان باتجربه و قدرتمند از خریدوفروش تضمینی ارز برای محافظت از شرکت در برابر ریسک تغییر ارزش پول رایج کشورهای مختلف استفاده می‌کنند. تمامی خرده فروشان بزرگی که در سطح بین‌المللی فعالیت دارند از خریدوفروش تضمینی ارز برای اطمینان از ضایع نشدن سود فروش در نتیجه نوسانات ارزش ارز استفاده می‌کنند. کسب‌وکارهای کوچک نیز می‌توانند از این ابزار بهره ببرند.

روش‌های مختلفی برای خریدوفروش تضمینی ارز وجود دارد.

1. حساب بانک خارجی

اگر واردکننده هستید و به خرید کالا از خارج از کشورتان نیاز دارید، یک روش برای محافظت ارزی، افتتاح حساب در کشوری است که از آن کالاهای مورد نیازتان را وارد می‌کنید. وقتی نرخ ارز مطلوب باشد، دلار آمریکا را برای سپرده‌گذاری در حساب خارجی‌تان ارسال کندی. بانک دلار را به پول رایج آن کشور تبدیل می‌کند.

در این حالت، سرمایه شما به شکل پول رایج کشور مقصد ذخیره شده و آماده خرج شدن است. مشکل این روش، نامشخص بودن نوسانات ارز است.

1. ایجاد حساب بانکی در خارج از کشور

اگر واردکننده کالا یا محصولاتی هستید و یا باید کالایی را از کشورهای دیگر خریداری کنید، یک روش محافظت از ارزش ارز خارجی ایجاد حساب بانکی در خارج از کشور است. شما می‌‎توانید در کشوری حساب بانکی ایجاد کنید که محصولاتتان را به آن صادر می‎‌کنید. به این ترتیب، زمانی که ارزش پول محلی بیش از دلار آمریکا باشد می‎‌توانید پول را به بانک واریز کرده و از آن برای سرمایه‎‌گذاری یا خرید محصولات مورد نیازتان در آن کشور بهره ببرید.

در این هنگام، افزایش ارزش پول محلی به نفع شما خواهد بود. در واقع، شما در اینجا می‎‌توانید به وضوح نتایج حاصل شده از فروش محصولاتتان را مشاهده کنید. نکته منفی که این تکنیک محافظتی دارد، عدم قابلیت پیش‌بینی تقریبی نوسانات ارزی است.

2. قرارداد فوروارد ارز (currency forward)

بانک‌های بزرگ قراردادهای فوروارد ارز را به مشتریان خود ارائه می‌دهند. این قراردادها برمبنای توافق برای تبادل مقداری مشخص از دلار با پول رایج کشور مقصد در تاریخی مشخص در آینده استوارند. این شرایط به شما کمک می‌کند تا خرید وارداتی یا فروش صادراتی را با نرخ جاری ارز انجام داده و به این صورت معامله خود را با قیمت توافق شده تضمین کنید.

مسلماً، اگر دلار آمریکا با افزایش ارزش روبرو شود، امکان سود بردن از معامله وجود ندارد چون نرخ ارز از قبل مشخص شده است. با این وجود، این قرارداد باعث می‌شود تا کسب‌وکار شما از کاهش ارزش دلار مصون بماند.

3. قرارداد فیوچرز (Futures)

مشابه با قراردادهای فوروارد، قرارداد فیوچرز تعهدی به ارزش پول خرید در آینده با نرخی توافقی برمبنای نرخ جاری ارز است. برای این منظور، باید قراردادهای فیوچرز پول خرید را از صرافی‌های معتبر تهیه کنید، برای نمونه صرافی شیکاگو مرکنتل (Chicago Mercantile Exchange) یا صرافی فیوچر مالی بین‌المللی لندن (London International Financial Future Exchange).

قراردادهای فیوچرز مزیت مهمی نسبت به قراردادهای فوروارد دارند. بازار ثانویه‌ای برای قراردادهای فیوچرز وجود دارد، بنابراین در صورت تغییر عقیده یا نیاز به داشتن پول نقد برای پیشبرد کسب‌وکار، امکان فروش قرارداد پیش از پایان مدت آن وجود دارد. از سوی دیگر، قراردادهای فیوچرز معمولاً گستره‌ای از قیمت‌های نهایی ارز را در اختیار دارند و نه تنها یک قیمت ثابت و غیرقابل تغییر، در نتیجه امکان دارد که در زمان پایان تاریخ قرارداد، نرخ ارز مورد نظرتان را دریافت نکنید. این قراردادها با مقادیری ثابت عرضه می‌شوند، بنابراین تضمین خریدوفروش مقدار مورد نظرتان با استفاده از قراردادهای فیوچرز دشوار خواهد بود.

4. گزینه‌های ارز

بانک‌ها گزینه‌هایی را برای عرضه پول رایج کشورها ارائه می‌دهند. همین امر فرصتی را برای شما فراهم می‌نماید ولی الزامی برای خرید یا فروش مقداری مشخص از ارز با قیمتی از قبل تعیین شده وجود ندارد. گزینه‌ها با قیمت ضربه‌ای عرضه می‌شوند، یعنی قیمتی که با آن پول رایج یک کشور خرید و فروش می‌شود. علاوه براین، تاریخ انقضایی نیز وجود دارد که پس از این تاریخ فرصت خرید با قیمت توافقی پایان می‌یابد.

به طور کلی قراردادهای فیوچرز و گزینه‌های ارزی امکان تامل در مورد روند حرکت قیمت‌های ارز را به وجود می‌آورد. این شرایط به شما کمک می‌کند تا نرخی را مشخص سازید که با نرخ واقعی در زمان پیاده سازی قرارداد یا گزینه‌ها همخوانی داشته باشد.

یک مشکل مهم در ارتباط با قراردادها و گزینه‌ها این است که هرکدام از این راهبردهای تضمین خریدوفروش با حق‌الزحمه‌ها و کمیسیون‌هایی از سوی بانک، صرافی یا دیگر نهادهای اجرایی همراه هستند. برای این منظور، باید میزان هزینه‌های تحمیلی بر کسب‌وکارتان را ارزیابی کنید.

منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.